Άτυπη επικοινωνία – Πώς διαφέρει από την επίσημη επικοινωνία

Τόσο η άτυπη επικοινωνία όσο και η επίσημη επικοινωνία λαμβάνουν χώρα σε οποιονδήποτε οργανισμό είτε πρόκειται για επαγγελματική είτε για προσωπική οικογενειακή ζωή. Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε τη διαφορά.

Η άτυπη επικοινωνία είναι περιστασιακή και αυθόρμητη, ενώ η επίσημη επικοινωνία είναι περισσότερο μελετημένη και προετοιμασμένη από μαθημένες εμπειρίες ή οργανωμένη εκπαίδευση που παρουσιάζει κανόνες και συμβάσεις που επικυρώνονται από τις επιχειρήσεις και την επίσημη εθιμοτυπία.

Η άτυπη επικοινωνία προέρχεται από δραστηριότητες επικοινωνίας εκτός εκείνων που μαθαίνουμε επίσημα στο σπίτι μέσω της πειθαρχίας ή στο σχολείο μέσω της εκπαίδευσης ή στις επιχειρήσεις μέσω των δικών μας προσωπικών εμπειριών και επίσημης κατάρτισης.

Εμπίπτει στην κοινωνική επικοινωνία των αμπελιών και των φημών, των περιστασιακών συνομιλιών και των διασχετιστικών δραστηριοτήτων έξω από την επίσημη ή δημόσια αρένα.

Δεν συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο στη δουλειά όπως στο σπίτι ή στο παιχνίδι. Πάντα λέω ότι οι άνθρωποι είναι στα καλύτερά τους στη δουλειά. Πραγματικά δεν γνωρίζουμε κάποιον έως ότου μείνουμε μαζί του εκτός δουλειάς για λίγες μέρες -ή ακόμα και μερικές ώρες, με μερικούς ανθρώπους.

Η άτυπη επικοινωνία μπορεί να μην είναι τόσο αξιόπιστη όσο η επίσημη επικοινωνία όπου αναμένεται περισσότερη υπευθυνότητα. Σε ένα οργανωτικό περιβάλλον, όπως επιχείρηση, ή ένωση και τα παρόμοια, η επικοινωνία συνδέεται με επίσημο status quo ή πρωτόκολλα των επίσημων καναλιών δομής και κουλτούρας, τα οποία είναι αναμενόμενα αποδεκτή η γραμμή του μάνατζερ/υφιστάμενου συστήματος αναφοράς.

Για να κατανοήσουμε την άτυπη επικοινωνία, πρέπει να κατανοήσουμε την επίσημη επικοινωνία και στη συνέχεια να συνειδητοποιήσουμε ότι η άτυπη επικοινωνία είναι αυτό που λαμβάνει χώρα χωρίς την επίσημη προσθήκη συμβάσεων και τελετών.

Στις επιχειρήσεις, οι διάφορες μορφές επίσημης επικοινωνίας περιλαμβάνουν τη λειτουργικότητα του τμήματος, τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο συναντήσεων και συνεδρίων, προφορική και γραπτή επικοινωνία μέσω τηλεφώνου, υπομνήματα και ενημερωτικά δελτία κ.λπ.

Είναι ασφαλές να αναγνωρίσουμε επίσης ότι η άτυπη επικοινωνία μπορεί να είναι ευάλωτη στο να είναι παραπλανητική και ανακριβής ως προς την περιστασιακή της κατάσταση – συνειδητή ή ασυνείδητη. Σε ένα επίσημο περιβάλλον, οι άνθρωποι αφιερώνουν χρόνο για να αναγνωρίσουν τις συνέπειες της μετάδοσης οποιασδήποτε εσφαλμένης ή ελλιπούς πληροφορίας. Αλλά σε ένα άτυπο περιβάλλον, η ποιότητα της επικοινωνίας μπορεί να επηρεαστεί από την πιο χαλαρή ή απρόσεκτη στάση ή συμπεριφορά.

Ωστόσο, τόσο η επίσημη όσο και η άτυπη επικοινωνία συναντώνται σε έναν οργανισμό, ανάλογα με το επίπεδο επιχειρηματικής εμπειρίας και κατάρτισης που διαθέτει κάποιος στην προσωπική του ζωή. Ένας οργανισμός μπορεί να κάνει αποτελεσματική χρήση της άτυπης επικοινωνίας επιβεβαιώνοντας και επιβεβαιώνοντας αυτό που κοινοποιείται από το μη εκπαιδευμένο ή λιγότερο εκπαιδευμένο άτομο.

Η άτυπη επικοινωνία, όπως και η επίσημη επικοινωνία, μπορεί να εκφραστεί προφορικά ή μη με λέξεις, τόνο φωνής, σημάδια όπως βλέμματα και χειρονομίες ακόμα και σιωπή. Για τον σκοπό της αποτελεσματικής επικοινωνίας, χρειάζεται να προσδιορίσει και να επιβεβαιώσει οτιδήποτε μπορεί να κοινοποιηθεί, εάν δεν είστε βέβαιοι για το αληθινό νόημα πίσω από το άτομο που επικοινωνεί./dmh



Source by Dr. Diane Hoffmann

Σχολιάστε